Σήμερα ήσουν για μπουνιά!
Δεν μας μιλάς και γέλας με σιγουριά.

Πίστεψεμε εσύ χάνεις.

Απορώ τι σου βρίσκω και ασχολούμαι ακόμα μαζί σου.

Δεν μπορώ, δεν αντέχω άλλο.

Ας μου πει κάποιος τι πρέπει να κάνω.

Τι άλλο να κάνω?

Μου έχεις καταλάβει κάθε κύτταρο της ύπαρξής μου!

Πρέπει να τελειώσει αυτή η κατάσταση κάποια στιγμή.


Σκόρπιες λέξεις και προτάσεις. Είμαι σε απόγνωση.


Γαμήλιο πάρτυ.


Είσαι το νόημα μου. Μπορώ να κάνω τα πάντα!


Κάτι πρέπει να κάνω λάθος. Μπορεί να έχω λάθος φάτσα δεν ξέρω.
Μπορεί βέβαια απλά να είμαι αδιάφορος.

Αλλά το μόνο σίγουρο είναι ότι σε αγαπώ. Και αυτό είναι πολύ πολύ μεγάλο πρόβλημα.

Το πρόβλημα μου είσαι εσύ.


Υ.Γ: Γράφω χάλια. Σκόρπια. Μάλλον γράφω για ψυχοθεραπεία!

Την Τετάρτη σε είδα.

Μιλήσαμε λίγο. Δεν ξέρω, δεν πρέπει να μου δίνεις πολλή σημασία. Τι να κάνω?

Μου ζήτησες πάλι το τηλέφωνο μου! Δεν ξέρω αν μου κάνει πλάκα ο Θεός.

Αχ και να ήξερες.




Σήμερα κάθισες δίπλα μου. Κάναμε πλακίτσα. Τι να πώ?

Αχ και να ήξερες.

Δεν ξέρω γιατί αλλά σε αγαπάω ακόμα. Τι πράγμα είναι αυτό? Ανίατη ασθένεια? Δεν θεραπεύεται γιατρέ?
Υπάρχει αγάπη χωρίς αύριο?

Αγαπάω χωρίς ελπίδα?
Προσεύχομαι,ελπίζω , αγαπώ.

ΥΓ: Αυτό το βέλος πρέπει να στο δώσω τουλάχιστον!

8:53

Δεν είναι δυνατόν!
Μου κάνει πλάκα ο Θεός.

Σε είδα πρώτος. Λίγα δευτερόλεπτα μετά!

Εκτυφλωτική! Σε κοίταγα και δεν... σαν ένα ζεστό φώς που αναζητάει η ψυχρή ματιά μου.

Τι να πώ!


Μακάρι να μου έκανε πιο συχνά πλάκα ο Θεός!

Είμαι ακόμα εδώ!
Ζώ.

Θέλω να σου δώσω πίσω το βέλος.

Τα πράγματα είναι απλά.

Δεν υπάρχει κανένας λόγος άγχους.

Αρκεί το θέλω να μην συγκρούεται με το θέλημά Του.


Ούτε ανταγωνισμοί, ούτε δήθεν, ούτε συνεχής αγώνας για να γίνει κανείς τέλειος.

Αρκεί να είναι αληθινός.

Γαμώτο σ'Αγαπώ.

Δεν αντέχω άλλο!

Έχω την αίσθηση ότι μου κάνει πλάκα ο Θεός.

Αλλά και εσύ δεσποινίς δεν παίζεσαι!

Ήμουν σίγουρος ότι θα έπαιρνες την κόκκινη τσάντα από την πρώτη μέρα και έχει περάσει μια εβδομάδα και είναι ακόμα εκεί!

Σήμερα πάω για πρώτη φορά σε ένα μέρος που πας
Περίμενα ότι θα είσαι εκεί.
Ε δεν ήσουν!
Και ξαφνικά εκεί που το είχα αποφασίσει ότι δεν θα έρθεις ΕΜΦΑΝΙΖΕΣΑΙ.


Κάθισες όρθια.
Σε κοίταγα με την άκρη του ματιού μου.

Μετά από ώρα αδειάζει μια θέση από τις 100, δίπλα μου!

Και έρχεσαι και κάθεσαι.
Τι να πω
Ποιος συνωμοτεί για όλα αυτά?

Γαμώτο σ΄ Αγαπώ.
Μιλήσαμε λιγάκι. Έκανα και κόλπα ζόρικα που κάνουν στην Ινδία...

Και τότε σκέφτηκα ότι ίσως να μπορούσα να σε γύρναγα σπίτι σου.
Όμως ξέχασα ότι ότι σκέφτομαι δεν γίνεται.

Σε πήγε η κουρασμένη φίλη σου!
Καμία σχέση με την πορεία της.

Έκανα ότι μπορούσα, να φτιάξω συνθήκες για να ερχόσουν.

Είχα κάτι νεύρα!
Τα έβαλα με τον εαυτό μου, αλλά τι λάθος έκανα? Ίσως έχω λάθος φάτσα, λάθος συμπεριφορά όταν με πλησιάζεις, είμαι ένα λάθος?


Εναλλαγή συναισθημάτων!

Σήμερα είχε Πανσέληνο.
Άνοιξα την οροφή.
Είχα μια τσαντίλα! Έπαιζα με τους σταθμούς προσπαθώντας να ξεχάσω.

Τα πράγματα πρέπει να ξεκαθαρίσουν.
Μακάρι να ήταν απλά τα πράγματα και να σου έλεγα το σ' Αγαπώ.

Ίσως τα κάνουμε όλοι μας σύνθετα.


Θα στο πω το σ΄ Αγαπώ, όπως κανείς κανείς δεν στο ΄χει πει
Μου έχει καρφωθεί η ιδέα να σε ανεβάσω στο αεροπλάνο.
Νομίζω ότι κάτι τόσο μεγάλο δεν μπορεί να γίνει διαφορετικά.

Είχα να σε δω 2 μήνες και κάτι!

Έκανα τα πάντα όλο αυτό το καιρό για να δω απλά ότι ζεις!

Η κίνηση του λογαριασμού σου στο facebook, μερικά νέα σου από τους φίλους και τις φίλες σου, μια δημοσίευση στο φόρουμ, ένα μαιλ ήταν τελικά το μόνο feedback που είχα από εσένα.

Και αυτό το δίμηνο έκανα απίστευτες προσπάθειες. Απίστευτα σκηνικά.
Ιστορίες ολόκληρες.

Σήμερα τελικά βρεθήκαμε. Είχα ρίξει τόσο τρέξιμο για να γίνει αυτή η συνάντηση. Έφτασα τελευταίος και αναγκαστικά να καθίσω μακρυά σου.

Και τελικά τι έμεινε από όλα αυτά? Εγώ στην μια άκρη του τραπεζιού και εσύ στην άλλη.

Δεν ξέρω τι γίνεται!
Εκεί μίλαγες με τις φίλες σου.

Δεν ξέρω γιατί έχεις εγκατασταθεί στο μυαλό και στην καρδιά μου και δεν λές να φύγεις.

Δεν ξέρω αν σήμερα ήταν μια χαμένη ευκαιρία.

Έχω προσπαθήσει τελευταία και τα έχω βρει, όσο μπορεί να το πει κανείς αυτό, με τον εαυτό μου και με τον Θεό.(Δεν γινόταν να προχωρήσω αλλιώς..)


Η μόνη μου αγωνία και ανάγκη είναι να στο πω ξεκάθαρα, ότι σε Αγαπώ και ας μην ξέρω το γιατί.

Δεν με νοιάζει (με την θετική έννοια του όρου) τι έχεις στο μυαλό και την καρδιά σου αυτή την ώρα (και ούτε επιδιώκω να το ψάξω), αν θα με απορρίψεις ή θα με αγαπήσεις, πρώτιστη ανάγκη είναι να στο κάνω γνωστό.
Αρκεί να μην σε πληγώσω.


Στην τελική τα πάντα μπορώ να κάνω για σένα εκτός από το να πατήσω την ελευθερία σου και να σε κάνω να με αγαπήσεις.

Ξαναδιαβάζω ότι έχω γράψει. Σαν να είμαι απογοητευμένος.
Είναι 3 παρά!

Είναι 10 λεπτά τώρα που τόσες σκέψεις και αισθήματα είναι ανακατεμένα στο μυαλό και στην καρδιά μου αλλά τίποτα από αυτά δεν μπορώ να τα μετουσιώσω σε λέξεις.

...“γενηθήτω το θέλημά ΣΟΥ”... προσπαθώ να το λέω όσο και εάν έρχεται σε σύγκρουση με το δικό μας μερικές φορές θέλω.

Θα προσπαθήσω να σε ανεβάσω στο αεροπλάνο. Εκεί θα σου δείξω την Αγάπη από ψηλά.
Ας ελπίσουμε να τα καταφέρω.

Καλή Χρονιά... με εμπιστοσύνη,και όπου μας βγάλει!

Σεπτέμβριος.
Καλοκαίρι.

Φθινοπωρινά σχέδια.
Καλοκαιρινές στιγμές.

Μεταίχμιο το τώρα!
Πρώτη του Σεπτέμβρη.
Νέος μήνας, καινούργια εποχή, καινούργιο (εκκλησιαστικό) έτος.

Μυρίζει σχολείο.

Άνοιξα το καινούργιο μου laptop, τα κλικ με οδήγησαν στο blog μου.

Πω πω έχω να γράψω οτιδήποτε ένα μήνα!
Γιατί δεν γράφω πιο συχνά;
Υπάρχουν πάρα πολλά!
Ίσως δεν προλαβαίνω, ίσως βαριέμαι, ίσως δεν ξέρω τι να πρωτογράψω.

Τώρα μόλις σκεφτόμουν αν η καρδιά μου είχε μια USB έξοδο και έκανα μεταφορά των αρχείων της εδώ τι θα γινόταν!
Κειμενάκια, εικόνες, βιντεάκια!
Θα ήταν απίστευτο.
Βέβαια μιλάμε για πολλά Gb.


Αλλά τα blogs δεν είναι καρδιά.
Ευτυχώς δηλαδή!
Στο blog μπορώ και μεταφέρω κάποια συναισθήματα,κάποιες σκέψεις και στιγμές.
Έτσι για να πάρεις μια γεύση.
Είναι ένα μικρό κλάσμα όμως.
Υπάρχουν πολλαπλάσια ακόμα τα οποία χρειάζεται να ανακαλύψεις.



Ξεκινάω να διαβάζω την τελευταία δημοσίευση που είχα κάνει... και συνεχίζω.
Σε λίγα λεπτά έχω φτάσει στην πρώτη.

Μου θυμίζει σαν μια ταινία που την έχεις ξαναδεί, θυμάσαι την υπόθεση αλλά δεν παύει κάθε φορά να είναι ξεχωριστή.
Βέβαια επειδή έχει περάσει και κάποιο χρονικό διάστημα από τότε υπάρχει λιγότερο συναισθηματικό φορτίο.

Γελάς, θυμάσαι, αναρωτιέσαι "είμαι περίπτωση, υπερβολικός,συναισθηματικός,δεν έχω μέτρο, έχω ξεφύγει" ή είμαι απλά ερωτευμένος.
Τι γνώμη θα σχημάτιζε αν τα διάβαζε κανείς?
Αν τα διάβαζες εσύ?


Δεν ξέρω.
Ίσως θα μπορούσα να αλλάξω και να βελτιώσω κάποια.
Δεν θα το κάνω.
Ας παρεξηγηθώ σε κάποια, μου αρέσει να τα αφήσω όπως τα είχα γράψει αρχικά τότε.
Αντανακλούν την στιγμή και πάνω από όλα είναι Αληθινά και Αυθεντικά.

Δεν θα ήθελα να γράφω νομικίστικα κειμενάκια,τα οποία δεν θα έχουν καμία αδυναμία και παρεξηγήσιμα ή "λεπτά" σημεία.

Για αυτό το λόγο οι δημοσιεύσεις που ανεβάζω τις γράφω γρήγορα, μερικές φορές όντας κουρασμένος και ακόμα αρκετά αργά το βράδυ.

Μπορεί να μην γράφω φιλολογικά αριστουργήματα αλλά μου αρέσει που η ηλεκτρονική γραφίδα μου κινείται κυρίως από την καρδιά και κατά δεύτερον από το μικρό ανθρώπινο μυαλό!


Να ξέρεις ότι κάθε λέξη έχει λόγο ύπαρξης.
Ίσως ακουστεί λίγο βαρύ αυτό που θα γράψω από κάτω:

Κάθε λέξη είναι ιερή.
Ξέρεις γιατί?
Η αγάπη είναι ιερή...

Ναι, ζω!

Εδώ είμαι!
Δεν ξέρω γιατί δεν γράφω στο blog.
Όλο λέω να γράψω, αλλά...
Έχουν γίνει τόσα πολλά.

Είμαι μπερδεμένος.
Δεν είμαι σίγουρος τι γίνεται τελικά!

Για ένα είμαι μόνο σίγουρος:
...ότι Σ' αγαπώ!

Το τρένο της ζωής.

Έπεσα σήμερα πάνω σε αυτό:

Απλά απίστευτο. Φοβερή φωνή και οι στίχοι λένε πολλά...

Κατά άλλα εγώ τρέχω με εξεταστική κάτι το οποίο δεν μου επιτρέπει να γράψω περισσότερα.

Χτες για άλλη μια φορά αποδείχθηκε ότι "όταν θεωρώ ότι θα σε δω σίγουρα κάτι μαγικό γίνεται, τσουπ και δεν εμφανίζεσαι" και το αντίθετο...

Και κάτι με ωθούσε να σου δώσω μια πληροφορία χτες...

Δεν πειράζει.

Αύριο είναι μια νέα μέρα.

Η Αγάπη σε πρώτο πλάνο.

Τις τελευταίες μέρες μου έχει μπει η ιδέα να γράψω μερικούς στίχους για σένα.
Έπειτα να τους επενδύσω με μουσική και να γυρίσω ένα βιντεοκλίπ!!!
Όχι δεν θα είναι καντάδα.

Έχω ένα προσχέδιο στο μυαλό μου.



Επίσης στα σκαριά είναι και μια μικρού μήκους ταινία-έκπληξη πραγματικά.
Βέβαια απαιτεί την συμμετοχή σου,αφού θα πρωταγωνιστείς.

Αν όμως δεν εξασφαλίσω την συμμετοχή σου, κάτι το οποίο το απεύχομαι, για να μην χαθεί αυτό το τρομερό σενάριο ίσως γυριστεί χωρίς πρωταγωνίστρια.


Θα είναι μια αφαιρετική ταινία, κάτι σαν την νέα ταινία του Πάνου Αγγελόπουλου, «Ένας ήρωας στη Ρώμη».



(Παρεμπιπτόντως προτείνω να την δείτε, πληροφορίες http://www.aheroinrome.com/ )


Μια ταινία γυρισμένη στο δρόμο, στην φύση, στα υψώματα, στις παραλίες και στους αιθέρες.
Δεν μπορώ να πω περισσότερα.


Προς το παρόν έχω εξεταστική!
Μετά όμως, πρώτα ο Θεός, αν το επιτρέψουν οι συνθήκες και οι εξελίξεις θα δεις πολλά...

Μείνετε συντονισμένοι!

Όλα μαζί!

Πήζω, τρέχω με εργασίες, μαθήματα και δουλειές.
Σήμερα το βράδυ δεν προβλέπεται ύπνος...
Όλα έτσι μαζί...και με εσένα συνέχεια στο μυαλό μου.

People have the power?

Λέει η Patti Smith σε κάποια συνέντευξη:

Aπό τα πιο αγαπημένα μου κομμάτια είναι το «People have the Power»: Hμουνα στην κουζίνα και καθάριζα πατάτες όταν ο άνδρας μου Φρεντ, μου είπε αυτή τη φράση. Συζητήσαμε πολύ πάνω στο θέμα. Θυμάμαι ήταν περίοδος εκλογών, 1986, και στην τηλεόραση μιλούσε ο Tσέσε Tζάκσον.

Aργότερα διάβασα ένα κεφάλαιο από τη Bίβλο με τίτλο «Οι πράοι θα κληρονομήσουν τη γή». Mε αυτές τις σκέψεις στο μυαλό καθώς κι ένα όνειρο με αφγανούς βοσκούς και ρώσους εισβολείς που συζητούσαν για εκεχειρία, άρχισα να γράφω τους στίχους για το τραγούδι.Λένε οι στίχοι του τραγουδιού:

People have the Power

I was dreaming in my dreaming
Of an aspect bright and fair
And my sleeping it was broken
But my dream it lingered near
In the form of shining valleys
Where the pure air recognized
And my senses newly opened
I awakened to the cry
That the people / have the power
To redeem / the work of fools
Upon the meek / the graces shower
It’s decreed / the people rule

The people have the power
The people have the power
The people have the power
The people have the power

Vengeful aspects became suspect
And bending low as if to hear
And the armies ceased advancing
Because the people had their ear
And the shepherds and the soldiers
Lay beneath the stars
Exchanging visions
And laying arms
To waste / in the dust
In the form of / shining valleys
Where the pure air / recognized
And my senses / newly opened
I awakened / to the cry

Refrain

Where there were deserts
I saw fountains
Like cream the waters rise
And we strolled there together
With none to laugh or criticize
And the leopard
And the lamb
Lay together truly bound
I was hoping in my hoping
To recall what I had found
I was dreaming in my dreaming
God knows / a purer view
As I surrender to my sleeping
I commit my dream to you

Refrain

The power to dream / to rule
To wrestle the world from fools
It’s decreed the people rule
It’s decreed the people rule
Listen
I believe everything we dream
Can come to pass through our union
We can turn the world around
We can turn the earth’s revolution
We have the power
People have the power ...

Ωραία όλα τα παραπάνω αλλά εγώ νομίζω ότι δεν έχω αυτή την power.

Ίσως έχω λίγες δυνάμεις.

Ίσως people have not the power!!!

Σε πολλά πράγματα οι άνθρωποι έχουν και την δύναμη αλλά και την ελευθερία να καθορίζουν τις εξελίξεις.

Στην περίπτωση μου όμως και ειδικότερα στο θέμα της Αγάπης νοιώθω πολύ αδύναμος.

Ότι και να κάνω, όσο καλά και να μεθοδεύσω και να σχεδιάσω κάτι για Σένα, πάντα θα υπάρχουν ανεξάρτητοι από μένα βαθμοί ελευθερίας που θα μου θυμίζουν έντονα την μικρότητά μου.

Άραγε ποιός καθορίζει αυτούς τους βαθμούς ελευθερίας;

Ποιός να έχει λόγο στην Αγάπη; Ποιος να έχει την ευθύνη;

Πίστη, υπομονή, εμπιστοσύνη και λογική διαφορετική από την ανθρώπινη...

Ίδωμεν.

Υ.Γ.: Μια αφιέρωση σε όλους όσους διαβάζουν αυτό το blog αλλά πάνω από όλα σε Σένα...

(οι στίχοι έχουν πολλά που ταιριάζουν με την περίπτωσή μου)

Και έχει πανσέληνο απόψε...

Λίγο πριν τα μεσάνυχτα.
Γυρνώ σπίτι έπειτα από μια γεμάτη μέρα!
Μια μέρα με πολλά ερεθίσματα και πολλές σκέψεις.

Αν και κουρασμένος, αν και έχω απίστευτο διάβασμα, αν και αύριο έχω να παραδώσω 2 επείγουσες εργασίες κάτι με σπρώχνει να επιβιβαστώ στο πιστό μου αυτοκίνητο και να πάω μια βολτούλα για μεταμεσονύχτια συζήτηση και φαγητό.
Αν και συναχωμένος δεν αντιστάθηκα στον πειρασμό να ανοίξω την υφασμάτινη οροφή του οχήματος.
Ήθελα να δω λίγο ουρανό.
Δεν ήταν όμως σκέτος ο ουρανός ήταν και αυτό το κυκλικό φως
Ναι είχε Πανσέληνο, ίσως αυτό ήταν που με έσπρωχνε σήμερα από την πεπατημένη.

Είναι πολύ ωραίο το συναίσθημα, βράδυ καλοκαιριού να οδηγάς χωρίς να σε περιορίζει κάτι στις 3 διαστάσεις του χώρου.
Να μπορείς να νιώθεις το μεταμεσονύχτιο αεράκι του καλοκαιριού στο πρόσωπο σου, να σηκώνεις το βλέμμα σου και να βλέπεις το ουράνιο θόλο και τέλος να μυρίζεις αφιλτράριστα τις νυχτερινές μυρωδιές των λουλουδιών και της φύσης.

Και όμως ενώ όλα αυτά θα περίμενε κανείς να μιλούν, επικρατεί μια απίστευτη σιωπή.
Ακόμα και το φεγγάρι μου φαίνεται πολύ σιωπηλό.

(Η φωτογραφία αν και πραγματική είναι χάλια. Συγνώμη. Πάντως το "σιωπηλό" φεγγάρι διακρίνεται)


Ρε παιδιά πείτε κάτι! Γιατί τόσο σιωπή? Γιατί δεν μιλάει κανείς?
Ίσως κάτι λένε αλλά δεν μπορώ να ακούσω, ίσως προσπαθώ να ακούσω σε άλλη συχνότητα από αυτή που η βραδιά, η πανσέληνος και η πλάση μιλούν.

Φτάνω στο προορισμό μου! Χαίρομαι που μένω Ελλάδα. Χαίρομαι που αν και τα μεσάνυχτα έχουν περάσει η πλατεία είναι γεμάτη, τα μαγαζάκια είναι ανοιχτά, ο κόσμος συζητάει μεγαλόφωνος χωρίς να τον νοιάζει η ώρα και τέλος χαίρομαι που ο Θωμάς έχει όρεξη για συζήτηση αλλά πάνω από όλα μπορεί να καταλάβει.

Η ώρα 2 και!

Μπαίνω στο πιστό μου άτι.
Τώρα είμαι πραγματικά συναχωμένος!!!
Αλλά δεν υπάρχει περίπτωση το συνάχι να μου στερήσει τον ουρανό!
Τσακ τσακ, ανοίγω, και να 'μαστε πάλι.

Η βραδιά σαν κάτι να προσπαθεί να πει, αλλά και πάλι δεν μπορώ να καταλάβω.
Κοιτώ την θέση δίπλα μου, κενή.

Αχ και να ήξερες!
Αχ και να ήσουν εδώ!
Όχι δεν θα σου έλεγα κάτι, μόνο να έβλεπες, να μύριζες και να άκουγες.

Ήθελα να μάθαινα αν μπορείς να δεις, να μυρίσεις και να ακούσεις την Αγάπη.



Όταν οδηγώ και βλέπω ουρανό μπορώ να φωνάξω στον Θεό.
Ναι, το έχω κάνει!

"Θεέ μου γιατί με ταλαιπωρείς τόσο?" (Κάτι θα ξέρεις...)
"Θεέ μου δεν μπορώ άλλο" (Μπορώ, μπορώ...)
"Θεέ μου κάνε κάτι" "Ένα κόκκο ευλογίας δώσε μου μόνο" (Τι να πω!)


Τις τελευταίες μέρες νοιώθω κουρασμένος από πάρα πολλές δουλειές που μου έχουν μαζευτεί και τρέχω σαν τρελός αλλά πιο πολύ από την προσπάθεια του νου να τα βάλει όλα αυτά σε μια σειρά.

Αυτό είναι το λάθος.
Δεν μπορείς με το νου να προγραμματίσεις και να λύσεις την εξίσωση της Αγάπης.
Για αυτές τις δουλειές είναι η καρδιά.




Το συνάχι έχει φύγει!


Καλό βράδυ όπου και να είσαι!